Pracodawca to zazwyczaj samodzielny przedsiębiorca (en selvstendig næringsdrivende) lub spółka (selskap).
Samodzielny przedsiębiorca uznawany jest za pracodawcę zagranicznego, jeśli jest on rezydentem w innym kraju niż Norwegia.
Spółkę uznaje się za zagraniczną, jeżeli nie ma ona siedziby w Norwegii.
Fakt, że samodzielny przedsiębiorca lub spółka jest zarejestrowana w norweskim rejestrze ewidencji podmiotów gospodarczych (Brønnøysundregisteret), nie przesądza o uznaniu tego przedsiębiorcy czy spółki za pracodawcę norweskiego lub zagranicznego. Każdy, kto prowadzi działalność w Norwegii lub na norweskim szelfie, musi być zarejestrowany w w/w rejestrze.
Charakter, w jakim pracodawca został zarejestrowany w rejestrze ewidencji podmiotów gospodarczych, może miec wpływ na to, czy zostanie on uznany za pracodawcę norweskiego, czy też zagranicznego. Przykładowo, jeżeli pracodawca jest zarejestrowany jako norweski oddział zagranicznej firmy (NUF), to będzie zazwyczaj uznawany za pracodawcę zagranicznego. Niektórzy pracodawcy (spółki), zarejestrowani jako norweski oddział zagranicznej firmy, uważani są jednak za należących do Norwegii – na przykład w sytuacji, gdy właściciel spółki jest Norwegiem i faktyczne kierowanie spółką odbywa się w Norwegii.