W celu uniknięcia podwójnego opodatkowania i zapobiegania niepłaceniu podatków Norwegia zawarła szereg umów podatkowych z różnymi państwami. Norwegia może zrzec się prawa do opodatkowania przedsiębiorstwa pochodzącego z kraju, z którym Norwegia zawarła umowę podatkową. Na umowę podatkową może powołać się osoba będąca rezydentem w kraju (krajach) objętym umową lub spółka posiadająca tam siedzibę. Każdą umowę podatkową należy czytać i interpretować indywidualnie.
Większość umów podatkowych opiera się na umowie wzorcowej OECD (OECD Model Double Taxation Convention), mogą jednak występować od niej odchylenia. Umowa wzorcowa OECD oraz komentarze OECD do niej są bardzo ważne dla zrozumienia poszczególnych umów.