Przepisy obowiązujące w przypadku dojazdów do pracy między miejscem zamieszkania za granicą a norweskim szelfem kontynentalnym. Przepisy te dotyczą podatników objętych ograniczonym obowiązkiem podatkowym zgodnie z § 2, por. § 1 ustawy podatkowej dotyczącej ropy naftowej (petroleumsskatteloven).
- Odpis standardowy wynosi 10%, i jest ograniczony do kwoty 40 000 NOK
- Wybór odpisu standardowego musi dotyczyć obojga małżonków
Prawo do osobistych i rodzinnych ulg podatkowych dla podatników objętych ograniczonym obowiązkiem podatkowym
Od roku dochodowego 2006 osoby fizyczne zamieszkałe w innych krajach EOG i objęte ograniczonym obowiązkiem podatkowym w Norwegii mogą (przy spełnieniu pewnych warunków) podlegać tym samym zasadom co podatnicy objęci powszechnym obowiązkiem podatkowym w Norwegii. Warunkiem jest, że cały lub w przybliżeniu cały dochód podatnika z pracy, emerytury lub działalności w Norwegii (90% dochodu) podlega opodatkowaniu w Norwegii. Przy określaniu, czy wymogi dochodowe w przypadku małżonków są spełnione, za podstawę przyjmuje się łączny dochód małżonków.
Aktualne odpisy/ulgi podatkowe (fradrag)
- Ulga rodzicielska (foreldrefradrag) za udokumentowane koszty opieki i pielęgnacji dzieci. Ograniczona do sumy 25 000 NOK na jedno dziecko urodzone w roku 1998 lub później. Za każde kolejne dziecko przysługuje dodatkowo 15 000 NOK.
- Ulga specjalna z tytułu wieku i inwalidztwa/niepełnosprawności (Særfradrag for alder og uførhet)
- Ulga szczególna na pokrycie dużych wydatków związanych z chorobą. Udokumentowane koszty muszą wynosić co najmniej 9 180 NOK rocznie.
Podróże do domu rodzinnego/podróże służbowe
W przypadku pracowników na szelfie kontynentalnym, posiadających status rezydenta za granicą, rozróżnienie między podróżą do domu rodzinnego a podróżą służbową będzie miało znaczenie przy rozliczaniu świadczeń na pokrycie kosztów podróży.
Podróże służbowe mogą być w pełni pokrywane przez pracodawcę nie powodując opodatkowania pracownika, o ile kwoty pokrywane przez pracodawcę nie przekraczają rzeczywistych wydatków. Zasada ta obowiązuje niezależnie od tego, czy wydatki na podróże służbowe są pokrywane bezpośrednio (na podstawie oryginalnych faktur i pokwitowań), jako świadczenia rzeczowe, czy też jako świadczenia ze strony pracodawcy na pokrycie kosztów podróży służbowych, i to niezależnie od tego, czy pracownik korzysta z odpisu standardowego.
Koszty podróży do domu rodzinnego (pendlerreiser) pokryte przez pracodawcę będą w pełni podlegały opodatkowaniu, jeżeli podatnik wybierze odpis standardowy.
Podróż służbowa (yrkesreise/tjenestereise)
Podróże służbowe to podróże wchodzące w zakres zadań związanych z wykonywaniem pracy lub zawodu.
Podróż między bazą helikopterową a statkiem/instalacją na szelfie kontynentalnym będzie zawsze uważana za podróż służbową.
W przypadku osób spełniających warunki konieczne to tego, aby zostać uznanym za osobę dojeżdżającą (pendler), również pierwsza i ostatnia podróż między domem za granicą a miejscem zamieszkania w Norwegii traktowana jest jako podróż służbowa. Co uważa się za pierwszą i ostatnią podróż, należy ocenić w każdym konkretnym przypadku, ale można założyć, że pierwsza i ostatnia podróż będzie związana ze zmianą stosunku pracy. Może to mieć miejsce na przykład u pracowników świadczących usługi konserwacyjne, którzy nie pracują w stałym systemie rotacyjnym.
Podróż do domu rodzinnego (pendlerreise)
Podróże do domu rodzinnego to podróże między domem za granicą a miejscem zamieszkania w Norwegii. Tego typu podróże są odbywane przez pracownika w celach prywatnych.
Pracodawca decyduje, o tym, jakiego typu koszty podróży zostaną przez niego pokryte, i odtrąca od nich podatek/zgłasza jako świadczenia.