Norweski system podatkowy opiera się na zasadzie, że wszyscy płacą podatki wg możliwości i otrzymują świadczenia wg zapotrzebowania. Sektor publiczny w Norwegii realizuje istotne dla społeczeństwa zadania w takich dziedzinach, jak służba zdrowia z powszechnym dostępem do usług medycznych oraz szkolnictwo. Podatki, które płacimy, są wykorzystywane do finansowania zadań publicznych, takich jak opieka zdrowotna, utrzymanie szpitali, edukacja i transport.
Podatki pokrywają nie tylko wspólne wydatki, ale mają również przyczyniać się do wyrównywania różnic majątkowych w społeczeństwie.
Istnieje rozróżnienie na podatki bezpośrednie i pośrednie. Do podatków bezpośrednich zalicza się podatek dochodowy, to znaczy podatek od dochodu z pracy, z działalności gospodarczej, z oprocentowania depozytów bankowych itd., jak również podatek majątkowy.
Podatki pośrednie to różnego typu opłaty. Opłaty te są używane jako środek konieczny do zredukowania zużycia produktów szkodzących zdrowiu i środowisku. Wiele opłat związanych jest z konsumpcją. Podatek od towarów i usług (podatek VAT - merverdiavgiften – mva) może być tego przykładem. Jest to podatek, który płacimy przy kupnie rzeczy i świadczeń. Oznacza to, że część tego, co płacimy za towar, wpływa do kasy państwa.
Podatki i opłaty stanowią większość dochodów państwa, gminy (kommune) i województwa (fylke).
Ważne jest abyś podał całość osięgniętego w Norwegii dochodu, gdyż stanowi on podstawę świadczeń w sektorze publicznym, do których później masz prawo.
Jako przedsiębiorca ...
... w Norwegii musisz zarejestrować działalność gospodarczą w norweskim rejestrze podmiotów gospodarczych (Brønnøysundregisteret) i skontaktować się ze swoim lokalnym urzędem podatkowym (skattekontor), aby ustalić wysokość zaliczki na podatek. Przedsiębiorcy zagraniczni powinni skontaktować się z Centralnym Urzędem Podatkowym ds. Zagranicznych (Sentralskattekontoret for utenlandske saker, SFU), aby ustalić wysokość zaliczki na podatek.
Każdy, kto prowadzi działalność gospodarczą w Norwegii, musi udzielić władzom podatkowym informacji o dochodzie, majątku i odpisach od dochodu. Informacje te podaje się w zeznaniu podatkowym otrzymywanym na przełomie marca i kwietnia w roku po roku dochodowym. Jeżeli jesteś przedsiębiorcą zagranicznym, to zeznanie podatkowe z Centralnego Urzędu Podatkowego ds. Zagranicznych (SFU) otrzymasz w lutym.
Zeznanie podatkowe dla samodzielnych przedsiębiorców należy złożyć do 31 marca, jeżeli wysyłasz w wersji papierowej, lub do 31 maja, jeżeli dostarczasz zeznanie podatkowe elektronicznie.
Pamiętaj, że to ty jesteś odpowiedzialny za poprawność danych o dochodach i majątku dostarczonych Urzędowi Podatkowemu (Skattetaten).
Po rozpatrzeniu) Twojego zeznania podatkowego przez lokalny urząd podatkowy (skattekontor otrzymasz rozliczenie podatkowe. W rozliczeniu znajdziesz dochód, który był podstawą obliczenia Twojego podatku i informację o tym, czy zapłaciłeś za dużo, czy też za mało podatku. Powinieneś porównać rozliczenie z informacjami, które podałeś w zeznaniu podatkowym. Jeżeli uważasz, że rozliczenie jest błędne, to możesz się od niego odwołać. Rozliczenia podatkowe są wysyłane w październiku.
Jako pracodawca ...
... musisz odprowadzić zaliczkę na poczet podatku wg karty podatkowej. Jeżeli jesteś pracodawcą zagranicznym, to musisz wpłacić pobrane zaliczki do komornika lub do poborcy podatkowego - odział zagraniczny (Skatteoppkrever utland).
Musisz także zapłacić składkę na ubezpieczenie społeczne dla tych z Twoich pracowników, którzy korzystają z ubezpieczenia społecznego w Norwegii. Składka na ubezpieczenie społeczne współfinansuje świadczenia z ubezpieczenia społecznego i powinna zostać wpłacona tam, gdzie wpłacane są odprowadzone zaliczki na podatek.
Jeżeli jesteś pracodawcą zagranicznym, to Twoi pracownicy otrzymają kartę podatkową z Centralnego Urzędu Podatkowego ds. Zagranicznych (SFU). Karta podatkowa zostanie wysłana bezpośrednio do Ciebie, a nie do pracownika. Część drugą karty podatkowej powinieneś przekazać pracownikowi.
Pod koniec roku powinieneś przygotować roczne zestawienie wynagrodzeń i podatków (lønns- og trekkoppgave) dla każdego z pracowników. Roczne zestawienie wynagrodzeń i podatków powinno wykazać wysokość wypłaconych wynagrodzeń i innych świadczeń oraz kwotę pobranego podatku.
Jako pracownik w Norwegii ...
... potrzebujesz karty podatkowej. Karta podatkowa pokazuje, jaką kwotę pracodawca powinien odprowadzić na poczet podatku. Jeżeli Twój pracodawca jest pracodawcą norweskim, to otrzymasz kartę podatkową z lokalnego urzędu podatkowego, a jeżeli pracodawca jest obcokrajowcem, to otrzymasz kartę podatkową z Centralnego Urzędu Podatkowego ds. Zagranicznych (SFU). Zwróć uwagę, że karta podatkowa z Centralnego Urzędu Podatkowego ds. Zagranicznych (SFU) zostanie wysłana do Twojego pracodawcy, który powinien przekazać Ci część drugą.
Twój pracodawca odprowadza odpowiednią kwotę od każdego wynagrodzenia i wpłaca ją do lokalnego Urzędu Podatkowego (Skatteetaten) lub do poborcy podatkowego-oddział zagraniczny, jeżeli pracodawca jest obcokrajowcem. Zazwyczaj w sumie odprowadzanej od Twojego wynagrodzenia jest zawarta składka na ubezpieczenie społeczne (trygdeavgift).
Jeżeli płacisz podatek i składkę na ubezpieczenie społeczne (trygdeavgift) w Norwegii, to masz prawo do świadczeń w Norwegii w wypadku choroby. Ważne jest, abyś upewnił się, że pracodawca posiada Twoją kartę podatkową. Powinieneś również zachować odcinki wypłaty (lønnsslipp), które otrzymujesz od pracodawcy. Odcinki wypłaty są pokwitowaniem, które wykazuje, że pracodawca odciągnął od Twojego wynagrodzenia podatek.
Każdy, kto pracuje w Norwegii, musi udzielić władzom podatkowym informacji o dochodzie, majątku i odpisach od dochodu. Jeżeli masz norweskiego pracodawcę, to musisz podać wszystkie informacje w zeznaniu podatkowym, które otrzymasz na przełomie marca i kwietnia. Zeznanie podatkowe jest już wstępnie wypełnione przez Urząd Podatkowy i zawiera m. in. informacje od pracodawcy. W przypadku pracodawcy zagranicznego otrzymasz zeznanie podatkowe z Centralnego Urzędu Podatkowego ds. Zagranicznych (SFU) w lutym. Zeznanie to nie jest wstępnie wypełnione.
Zeznanie podatkowe ma dostarczyć Urzędowi Podatkowemu (Skatteetaten) informacji dotyczących Twojego dochodu, majątku i ulg, tak aby urząd podatkowy mógł obliczyć właściwy podatek. Pamiętaj, że to Ty jesteś odpowiedzialny za udzielenie Urzędowi Podatkowemu (Skatteetaten) właściwych informacji. Jeżeli zgadzasz się z wypełnionym przez Urząd Podatkowy zeznaniem podatkowym, to nie musisz go składać. Jeżeli zdecydujesz się złożyć zeznanie, to termin składania zeznań upływa 30 kwietnia.
Zwróć uwagę, że zeznanie podatkowe nadesłane z Centralnego Urzędu Podatkowego ds. Zagranicznych (SFU) należy zawsze złożyć. Termin składania zeznań podatkowych upływa 31 marca.
Po rozpatrzeniu zeznania podatkowego otrzymasz rozliczenie podatkowe. W rozliczeniu podatkowym znajdziesz informacje dotyczące podstawy obliczenia podatku oraz kwotę, jaką Twój pracodawca odprowadził na poczet podatku. Dowiesz się też, czy zapłaciłeś za dużo, czy za mało podatku. Ważne jest, abyś sprawdził rozliczenie podatkowe pod kątem informacji, które podałeś w zeznaniu podatkowym. Jeżeli uważasz, że rozliczenie jest błędne, to możesz się od niego odwołać.
Jeżeli masz norweskiego pracodawcę, to otrzymasz rozliczenie podatkowe prawdopodobnie w czerwcu. W przypadku pracodawcy zagranicznego rozliczenia podatkowe są wysyłane w październiku.
Informacje na temat Urzędu Podatkowego (Skatteetaten)
Głównym zadaniem Urzędu Podatkowego (Skatteetaten) jest pobieranie i obliczenie podatku, składek na ubezpieczenie społeczne (trygdeavgift), podatku od towarów i usług (podatek VAT - merverdiavgift) i podatku spadkowego (arveavgift). Urząd Podatkowy (Skatteetaten) prowadzi też i aktualizuje rejestr ewidencji ludności.
Urząd Podatkowy (Skatteetaten) składa się z Główny Urząd Podatkowy (Skattedirektoratet) w Oslo i urzędów podatkowych podzielonych na pięć regionów: Skatt nord, Skatt Midt-Norge, Skatt vest, Skatt sør i Skatt øst.
Istnieją także trzy urzędy podatkowe o zasięgu ogólnokrajowym: Centralny Urząd Podatkowy ds. Zagranicznych (Sentralskattekontoret for utenlandssaker, SFU), Centralny Urząd Podatkowy ds. Dużych Przedsiębiorstw (Sentralskattekontoret for storbedrifter, SFS) i Urząd Podatkowy ds. Wpływów z Ropy Naftowej (Oljeskattekontoret).
Nawet jeśli mieszkasz w innym regionie lub za granicą, możesz otrzymać pomoc w lokalnym urzędzie podatkowym (skattekontor) w miejscu, gdzie aktualnie przebywasz. W każdym z urzędów podatkowym znajduje się organ odwoławczy (skatteklagenemnd).
Urząd Podatkowy (Skatteetaten) wspólnie z Inspekcją Pracy (Arbeidstilsynet), policją i Urząd ds. Obcokrajowców (Utlendingsdirektoratet, UDI) utworzyły w Oslo Centrum Obsługi Pracowników Zagranicznych. Centrum przeznaczone jest dla osób odwiedzających, także tych, które mieszkają w innych regionach Norwegii lub za granicą. W Centrum zatrudnione są osoby mówiące po angielsku, włosku, polsku, rosyjsku i hiszpańsku. Zgodnie z planem w roku 2009 podobne centrum ma powstać w Stavanger. W planach jest także otwarcie takich centr w innych cześciach kraju.
Pod tymi numerami możesz skontaktować się z Urzędem Podatkowym (Skatteetaten):
Z Norwegii: 800 80 000
Z zagranicy: +47 22 07 70 00
Biuro Centralnego Urzędu Podatkowego ds. Zagranicznych (Sentralskattekontoret for utenlandssaker) +47 51 96 96 00
Adres elektroniczny Centralnego Urzędu Podatkowego ds. Zagranicznych (Sentralskattekontoret for utenlandssaker): sfu@skatteetaten.no
Poborca podatkowy - oddział zagraniczny (Skatteoppkrever utland) + 47 51 86 89 00
Adres elektoniczny poborcy podatkowego - oddział zagraniczny: skattvest@skatteetaten.no