KMVA 7829

Klagenemnda stadfesta enstemmig innstillingen.

Saka gjeld:  1) Etterrekning av frådragsført inngåande meirverdiavgift med    kr 43 448. 2) Tilleggsavgift med kr 8 690, 20 % vedrørande punkt 1.

Stikkord:   Inngåande avgift - Ikkje verksemd i næring Tilleggsavgift

Bransje:   Kysttrafikk ellers med passasjerer

Mval.:   § 2-1    § 18-1, første ledd bokstav b    § 21-3

Skatteetaten.no:  Frådrag    Tilleggsavgift og andre reaksjoner

                  Innstillingsdato:  17. september 2013

KLAGENEMNDA FOR MERVERDIAVGIFT

Avgjersle ved skriftlig votering 7. oktober 2013 i sak KMVA 7829 - Klager. 

Skatt x har gjeve slik

I n n s t i l l i n g:

Klager vart registrert i Meirverdiavgiftsregisteret frå og med 1. termin 1999. Verksemda er registrert med næringskode 50.109; "Kysttrafikk ellers med passasjerer", og opplyser å ha følgjande føremål; "Sjøtransport, person/last. I tillegg skal ein drive som entreprenør innan anleggsbransjen".

På bakgrunn av ein avgrensa oppgåvekontroll av 5. termin 2012, gjorde skattekontoret vedtak om etterrekning av inngåande meirverdiavgift med kr 43 448. Det vart ilagt tilleggsavgift med 20 %, kr 8 690.

Klage frå verksemda er datert 06.05.2013. Skattekontoret mottok klagen innan klagefristen. 

Påklaga beløp utgjer:

 

 

Det er ilagt renter i samsvar med skattebetalingslova sine reglar. Ein synar her til vedtaket.

Saka er ikkje brakt inn for domstolane eller meldt til påtalemakta.

Skattekontoret si innstilling er sendt til klagar for gjennomsyn. Skattekontoret har ikkje motteke merknadar til innstillinga.

 

Kopi av følgjande dokument er lagt ved innstillinga:

Dok.nr. Dokument  1 Varsel om oppgavekontroll enkelte bilag 21.12.2012 2 Generelt brev sak kontroll 18.01.2013 3 Saldobalanse 18.01.2013 4 Bilag 18.01.2013 5 Hovedbok 09-10 18.01.2013 6 Kunder 09-10 18.01.2013 7 Leverandører 09-10 18.01.2013 8 Mva oppgåve 18.01.2013 9 Forespørsel 11.02.2013 10 E-post 11.02.2013 11 Varsel om fastsettelse 12.03.2013 12 Kommentar 22.03.2013 13 Vedtak om etterberegning 12.04.2013 14 Generelt brev sak kontroll 06.05.2013 A1 Høgesterett si dom Rt. 2008.1409 A2 Høgesterett si dom Rt. 2003.1376 A3 Høgesterett si dom Rt. 1985.319

Klaga gjeld

Klaga gjeld følgjande forhold:

1. Etterrekning av frådragsført inngåande meirverdiavgift på grunnlag av at verksemda ikkje driv i næring.  2. Ilagt tilleggsavgift på 20 %, kr 8 690, knyta til punkt 1.

1.Etterrekning av meirverdiavgift etter at verksemda har frådragsført inngåande meirverdiavgift utan å drive i næring.

Faktum i saka

Verksemda vart varsla om rutinemessig oppgåvekontroll den 21.12.2012, i samband med innlevering av omsetningsoppgåva for 5. termin 2012.

Skattekontoret mottok etterspurt rekneskapsmateriell pr. e-post den 18.01.2013, samt informasjon om at verksemda som blir driven er frakt av personar og last. I den aktuelle termin hadde verksemda kjøpt ein gravemaskin og ein 6- hjuling som ein no skal bruke i verksemda som er endra til og å drive som entreprenør innan anleggsverksemd. Vidare vart det opplyst at omsetninga er varierande frå termin til termin, og at omsetninga totalt i 2012 er omtrent lik 2011-omsetninga.

Etter at skattekontoret vart gjort kjent med at drifta er utvida til entreprenørverksemd, vart det bedt om å få tilsendt budsjett for årene 2013, 2014 og 2015. Skattekontoret bad også om å få opplyst om det er inngått kontraktar ved rørande anlegg - og entreprenørverksemd.

Skattekontoret mottok svar frå klagar sin rekneskapsførar per e-post den 11.02.2013. Rekneskapsføraren gav uttrykk for at dei ikkje hadde motteke noko budsjett for kva klagar forventar å få inn i auka omsetning. E- posten blei vidaresendt til klagar, men utan at skattekontoret har fått noko svar på dei spørsmål som vart stilt.

Etterrekning av frådragsført inngåande meirverdiavgift og tilleggsavgift vart varsla i brev av 12.03.2013. Skattekontoret fekk ein e-post frå klager den 22.03.2013, kor det vart informert om at klagar skulle prøve å komme attende med svar på dei spørsmål som vart stilt, men skattekontoret hørte ikkje noko meir før vedtak vart treft den 12.04.2013.

Skattekontoret sitt vedtak og grunngjeving

Det siterast frå vedtaket:

"Grunngjeving for vedtaket Verksemda driv med frakt av personer og last. På omsetjingsoppgåva for 5. termin 2012 har verksemda frådragsført kjøp av ei gravemaskin og ein 6- hjuling. Verksemda har ikkje omsetjing som gjeld graving eller bruk av en 6 hjuling. Virksomheita er no endra til og å drive med entreprenør innan anleggsverksemd. Skattekontoret har derfor etterlyst følgjande:

• Budsjett for 2013, 2014 og 2015 • Kontrakter som viser at det blir omsetjing på bruk av gravemaskin og 6 hjulingen • Annonsering, markedsføring

Skattekontoret har ikkje motteke noko svar på dette.

Næringsvurdering: Verksemda har lav omsetjing. Gjennomgang av omsetjingsoppgåvene for 2011 og 2012 syner at verksemda har hatt underskot desse åra.

I følgje meirverdiavgiftslova § 2-1 er det eit grunnvilkår for registrering i Meirverdiavgiftsregisteret at avgiftssubjektet er å anse som næringsdrivande. I alminnelighet vil vurderinga av om det ligg føre næring etter meirverdiavgiftslova, vere den same som blir teken i relasjon til skattelovgivninga og folketrygdlova. Dette innebærer at verksemda må vere av eit visst omfang, vere eigna til å gje økonomisk overskot i overskueleg framtid og bli driven for eigaren si rekning og risiko. Dersom ein næringsdrivande driv verksemd på fleire områder, må kravet til næring vurderast isolert i relasjon til kvar verksemd. I følgje rettspraksis må det føreligge ein nærare, funksjonell samanheng mellom kvar verksemd, før desse kan synast som ein verksemd i kravet til næring.

Skattekontoret legg til grunn at enkeltpersonforetaket driv 2 verksemder. Verksemda driv med frakt av personer og last, og har no starta med entreprenørverksemd. Dersom verksemda skal få frådrag for kostnader til entreprenørverksemda må denne bli driven i næring. Utifrå framlagd dokumentasjon har verksemda ikkje hatt omsetning i denne del av verksemda. Der er heller ikkje framlagt budsjett, kontrakter og annan dokumentasjon som viser at verksemda vil få omsetjing. Skattekontoret konkluderar difor med at verksemda ikkje driv i næring og difor ikkje får frådrag etter mval. § 8-1.

Tilbakeføring gjeld: • A 500 6x6, meirverdiavgift kr 16 250 • Faktura frå B, meirverdiavgift kr 25 000 • Faktura frå C AS, meirverdiavgift kr 2 198

Når verksemda driv næring kan det søkast om tilbakegåande avgiftsoppgjer."

Klagar sine motsegn til skattekontoret sitt vedtak om etterrekning

Klagar syner til at firmaene fungerer saman; Klager fakturerer nær alle arbeidsoppdraga sine til D AS. Sistnemnde firma er eigd og drive av 5 brør. Firmaet har eksistert frå tidleg 1940- talet. Firmaet har 8-10 tilsette.

Brødrane E driv med elektroinstallasjon, bustad, skip og industri, vassverkteknikk, samt drift av fleire kommunale vassverk. Dette skjer frå F i øst til G i vest, og i øyriket frå Sognefjorden i sør til Førdefjorden i nord – vanlegvis for kommunane H, I, J og K.

I tillegg driv brødrane E ein L-butikk i H sentrum. Butikken har 3 tilsette. Derfrå bringar dei varer til heile arbeidsområdet med arbeidsbilar – og båt. I mange år vart det nytta privatbåtar, men etter kvart vart det naudsynt med ein betre og større båt for å kunne koma trygt fram i all slags ver. Klagar gjer vidare greie for historikken bak båt kjøpet.

I 1999 vart Klager skipa. Drifta var fortsatt å frakte varer og tilsette i D AS frå jobb til jobb rundt i øyriket. Båten har også soveplass, om det skulle ver naudsynt å overnatte. Båten har ikkje alltid gjeve den store inntekta, men har gjeve brødrane tilgang til eit stort arbeidsmarked.

Rundt år 2002 ønska klagar å utvide båten litt, og modifisere den med krav og betre verkstad. Kostnadene knyta til dette vart mykje meir enn førespegla. Båten var i drift frå 2003 og fram til 2008, då båten fekk totalhavari. Etter dette har den ikkje vore i drift, og mykje pengar har gått med på å få den i drift att. Det er håp om at den skal vere klar til drift att summaren 2013, då det er denne som kan gje dei største inntektene til verksemda. I mellomtida har verksemda nytta ein mindre båt som ikkje har plass til anna enn personar og mindre ting.

Gravemaskinen og 6- hjulingen er kjøpt for å sleppe å vente på utstyr når det er feil på vassverk og El-anlegg der det trengst graving. Nær all bruk av båt, gravemaskin og 6- hjuling vert fakturert gjennom D AS.

Gravemaskinen skal no først nyttast til ombygging av kabel og rør ved vassverk i øyane, men omlag eit halvt år med frost har hindra klagar med å komme i gang med arbeidet som planlagt. Gravemaskinen har likevel vore i nær dagleg bruk dei siste 14 dagane forut for klagen.

Når det gjeld framtidig budsjett, så syner klagar til at det er Klager som har all køyring og bruk av maskiner/verkty for D AS. Nokon år er det meir enn andre grunna ulik type arbeid, men det har no vore drift i over svært mange år.

Dei seinare år har klagar måtte leige mykje grunna den store båten sitt fråvær.

Sjukdom og dødsfall i familien har vorte medverkande til at det har tatt noko lengre tid å kome i gang at etter årsskiftet 2012/2013.

Skattekontoret si vurdering av klagar sine motsegn

Klagar har i lengre tid drive med frakt av personar og last gjennom verksemda Klager. I år 2013 vart drifta utvida til også å omfatte entreprenørverksemd. Det påklaga vedtaket gjeld sistnemnde del av drifta.

Næringsvurdering av entreprenørverksemda Eit avgiftssubjekt som startar opp ein ny aktivitet vil i utgangspunktet vere avgiftspliktig for den nye aktiviteten utan omsyn til beløpsgrensa i meirverdiavgiftslova § 2-1, fyrste ledd – forutsatt at den nye aktiviteten vert driven i næring, jf. Meirverdiavgiftshandboka 9. utgåve (2013) s. 65. Dersom ein næringsdrivande driv verksemd på fleire områder, må kravet til næring som hovudregel vurderast isolert i relasjon til kvar enkelt verksemd.

Verken meirverdiavgiftslova eller førearbeida til lova seier noko om kva som ligg i omgrepet "næringsvirksomhet". I Meirverdiavgiftshandboka 9. utgåve (2013) s. 67, har Skattedirektoratet uttalt følgjande om kravet til næringsverksemd:

"Vilkåret om at den som skal registreres må være næringsdrivende, er vesentlig for å avgrense mot lønnstakerforhold, hobbyvirksomhet mv. Vurderingen av om det foreligger næringsvirksomhet i merverdiavgiftslovens forstand, vil stort sett være den samme som foretas i relasjon til skattelovgivningen og folketrygdloven. Dette innebærer at virksomheten/aktiviteten må være av et visst omfang, være egnet til å gi økonomisk overskudd i overskuelig fremtid og drives for eierens egen regning og risiko. Tidsperspektivet er bransjeavhengig".

Spørsmålet i denne saka relaterer seg til verksemdas omfang, samt om verksemda er eigna til å gå med overskot.

Når det gjeld verksemdas omfang, så er det noko uklårt for skattekontoret kor omfattande denne er, då skattekontoret verken har motteke kontraktar eller anna dokumentasjon som kan seie noko om omfanget av verksemda. I klagen syner klagar til at gravemaskinen og 6- hjulingen er kjøpt for å sleppe å vente på anna utstyr når det er feil på vassverk og El-anlegg der det trengst graving, og brørne er i stand til å utføre dette sjølve. Vidare syner klagar til at nær all bruk av gravemaskingen og 6- hjulingen vert fakturert gjennom D AS. Kva avtale som er gjort mellom klagar og D AS for denne bruken, her under kva slags vederlag klagar skal få, har ikkje skattekontoret motteke nokon opplysningar om.

Det er ikkje opplyst noko om at klagar annonserer for sine tenester kva gjeld anlegg- og entreprenørverksemda.

Skattekontoret har ikkje motteke tilstrekkeleg med opplysningar om drifta og dens omfang, men ut frå det faktum at verksemda har hatt låg omsetning sidan årsskiftet 2012/2013, kan tyde på at entreprenørverksemda sitt omfang er noko avgrensa.

Det avgjerande vil likevel vere om verksemda objektivt sett er eigna til å gå med overskot.

Ein nærmare presisering av kva som ligg i vilkåret om at verksemda må være eigna til å gå med overskot, er framheldt av Høgsterett i Ringnesdommen, innteke i Rt.1985.319. Her sa Høgsterett mellom anna at:

"[d]et sentrale i virksomhetsbegrepet, med henblikk på det som i denne saken fremstiller seg som tvilsomt, er at virksomheten objektivt sett må være egnet til å gå med overskudd, om ikke i det år ligningen gjelder, så i alle fall på noe lengre sikt. Det er ikke tilstrekkelig at driften isolert sett gir inntekter, hvis de utgifter som pådras ved den aktivitet som utøves, overstiger inntektene".

Dommen seier med andre ord noko om forståinga av overskotsomgrepet ved vurderinga av om det ligg føre næringsverksemd. Ei anna side ved dommen er at den også visar til at ein i den enkelte sak må foreta eit konkret skjønn av om aktiviteten er tilstrekkeleg for å oppfylle vilkåra til næringsverksemd.

Vurderinga av om klagars entreprenørverksemd objektivt sett er eigna til å gå med overskot må soleis foretas på bakgrunn av ein konkret heilhetsvurdering.

Skattekontoret har bedt klagar om budsjett for årene 2013, 2014 og 2015. Dette har skattekontoret ikkje motteke. Klagar har heller ikkje på anna vis godtgjort overfor skattekontoret at entreprenørdrifta er eigna til å gå med overskot. Manglande informasjon og dokumentasjon kring entreprenørdrifta gjer at skattekontoret legg til grunn den låge omsetninga i si vurdering av at verksemda ikkje driv i næring, jf. meirverdiavgiftslova § 2-1, fyrste ledd.

Vedrørande etterberekningsvedtaket Det følgjer av meirverdiavgiftslova § 18-1, fyrste ledd bokstav b at:

"[a]vgiftsmyndighetene kan fastsette beregningsgrunnlaget for utgående merverdiavgift og beløpet for inngående merverdiavgift ved skjønn, herunder rette feil i et avgiftsoppgjør, når b) mottatt omsetningsoppgave er uriktig eller ufullstendig eller bygger på regnskap som ikke er ført i samsvar med gjeldende regnskapslovgivning".

Skattekontoret har motteke omsetningsoppgåver frå klagar kor klagar har ført opp omsetning og frådragsført inngåande avgift knyta til entreprenørverksemda, utan at denne delen av klagars verksemd driv i næring, jf. drøftinga over.

I følgje meirverdiavgiftslova § 8-1 er det berre registrerte avgiftssubjekt som kan føre til frådrag inngåande meirverdiavgift, og slik skattekontoret vurderer det, så er innsendte omsetningsoppgåver soleis uriktige.

På bakgrunn av ovannemnde, fastholdes etterberekningsvedtaket.

2.Ilagt tilleggsavgift med 20 %.

Skattekontoret sitt vedtak og grunngjeving

Det siterast frå vedtaket:

"Tilleggsavgift Etter meirverdiavgiftslova § 21-3 kan det ved forsett eller aktløyse brot på meirverdiavgiftslova, som har eller kunne ha påført staten tap, ileggjast tilleggsavgift med inntil 100 %.

Spørsmålet om å ileggje tilleggsavgift og storleiken på denne skal frå gjeldande reglar og rettspraksis, vurderast ut fråå eit subjektivt grunnlag.

I Høgsteretts dom av 29. oktober 2008 om tilleggsskatt er det fastslått at Den europeiske menneskerettskonvensjonen (EMK) art. 6 nr. 2 inneheld krav til bevis i saker som er straff etter konvensjonens artikkel 6. Tilleggsavgift må likeins med tilleggsskatt sjåast som straff etter EMK artikkel 6 og Protokoll 7 artikkel 4, jf. Høgsteretts dom av 13. oktober 2003. Kravet om klar sannsynlighetsovervekt gjelder og for ileggjing av tilleggsavgift. Det innebærer eit strengare krav til bevis enn alminnelig sannsynlighetsovervekt, men ikkje iet så sterkt krav som strafferettsleg sannsynligheit.

På bakgrunn av det som er kome fram under kontrollen finn skattekontoret at det er klar sannsynsovervekt for at verksemda har frådragsført inngåande meirverdiavgift på kjøp som ikkje har med avgiftspliktig omsetjing å gjere i sine avgiftsoppgåver. Lova er dermed overtrådt med det resultat at staten er eller kunne vore unndratt avgift.

Det er tilstrekkeleg at det foreligg aktløyse for å ileggje tilleggsavgift. Utgangspunktet for vurdering av det konkrete tilfellet er at den avgiftspliktige plikter å setje seg inn i dei regler som gjeld rekning av avgift for eigen verksemd.

Skattekontoret viser til at reglane om avgiftsplikt og unntak frå denne er heilt sentrale på meirverdiavgiftsområdet og må vere kjent av verksemda. Skattekontoret finn at det er klar sannsynsovervekt for at avgiftspliktige har vist tilstrekkeleg grad av aktløyse når verksemda frådragsfører avgift som ikkje har med avgiftspliktig omsetjing å gjere.

Frå denne grunngjeving ilegg skattekontoret 20 % tilleggsavgift for dette tilfellet i tråd med retningslinjer og praksis."

Klager sine motsegn Klager har ikkje spesifikt sagt noko om tilleggsavgifta i klagen, men gjer uttrykk for at han ynskjer at skattekontoret skal vurdere heile saka på nytt.

Skattekontoret si vurdering av tilleggsavgifta Meirverdiavgiftslova § 21-3 stiller opp tre hovudvilkår for ilegging av tilleggsavgift. For det første må det har skjedd eit brot på meirverdiavgiftslova, eller forskrift gjeve i medhald av lova. Vidare må brotet ha ført til at staten har, eller kunne ha blitt påført eit tap. Det er ikkje noko krav om at staten faktisk er unndrege avgift. Dernest må ein kunne slå fast at verksemda har vorte uaktsam, eller opptrådt forsetteleg ved den uriktige avgiftshandteringa.

Meirverdiavgiftslova § 21-3 er ein "kan-bestemmelse". Dette inneber at sjølv om vilkåra som ovanfor nemnd er oppfylt, må det likevel vurderast konkret om tilleggsavgift skal ileggjast, eller ikkje.

I denne saka har verksemda frådragsført inngåande meirverdiavgift utan at verksemda har godtgjort at den drives i næring, jf. meirverdiavgiftslova § 2-1, jf. § 8-1.

Ved å føre til frådrag tre fakturaer utan at verksemda driv i næring, har klagar utvist ei handling som kan føre til tap, eller fare for tap for staten. Dei objektive vilkåra for ilegging av tilleggsavgift i medhald av meirverdiavgiftslova § 21-3 er etter skattekontoret si vurdering klårt oppfylt.

Det er tilstrekkeleg å ilegga tilleggsavgift etter meirverdiavgiftslova § 21-3 at det ligg føre eit aktløyst brot på meirverdiavgiftslova, eller forskrift gjeve i medhald av denne. Aktløysevilkåret er oppfylt dersom det er utvist simpel aktløyse.

Ein kvar som driv verksemd har ein plikt til å setje seg inn i dei reglar som gjeld for berekning av meirverdiavgift for si verksemd, og det å ikkje gjere det – eventuelt å ikkje søkje naudsynt hjelp – kan i seg sjølve vere uaktsamt.

Skattekontoret syner til at reglane om frådragsrett, herunder kravet til næringsverksemd, er sentrale i meirverdiavgiftsretten. Skattekontoret meiner soleis det det måtte framstå som klårt for klagar at det ikkje er frådragsrett for anskaffingar som ikkje vert brukt i næringsverksemd i meirverdiavgiftslovas forstand.

Skattekontoret finn med klar sannsynsovervekt at klagar har utvist tilstrekkeleg grad av aktløyse.

Skattekontoret kan ikkje sjå at det ligg føre nokon formildande omsyn som skulle tilseie at tilleggsavgifta skal reduserast, eller falle bort.

Skattekontoret si innstilling til vedtak

Skattekontoret foreslår etter dette at det fattes slikt

V e d t a k:

Det påklagede vedtak om etterberekning og tilleggsavgift stadfestast.

KLAGENEMNDAS AVGJØRELSE:

Nemndas medlemmer Rivedal, Ongre, Kloster, Stenhamar og Nordkvist sluttet seg til skattekontorets innstilling.

V e d t a k:

Som innstilt.